‘Als ik morgen sterf’ to-do lijst

Allereerst sorry voor de ietwat morbide titel voor een maandag. Maar het is een treurige en trieste week. Een blog over daten of over midlifecrisis… dat paste niet bij mijn verdriet. Een vriend stapte uit het leven na vechten tegen de woekerende duisternis in zijn hoofd. Tijdens het afscheidsmoment werd zo mooi de nadruk gelegd op wat hij betekende voor zovelen, had hij die lichtpuntjes zelf ook maar gezien. En het niet meer willen leven was in schril contrast met nog een afscheid. Een vriendin overleed na lang vechten tegen de woekerende kanker in haar lichaam, zij wou alleen nog langer leven… Zo een week doet je nadenken over jezelf. Over wat als ik er morgen niet meer ben… We zijn 50+, …

Verder lezen
Midlife dankbaarheid

Midlife dankbaarheid

Het zijn gekke tijden. 50plussers zijn midlifers en deze covid-crisis duwt er ons nog maar eens met ons neusje bovenop dat we over onze helft zitten. We hebben het over het algemeen goed, maar steigeren en zijn onrustig als deze verworven privileges belemmerd worden. Omgeven door onzekerheden is het gemakkelijker te focussen op wat er misgaat. Midlife dankbaarheid helpt om deze negatieve vibes om te buigen… om deze corona-crisis beter te verwerken, om vriendschappen te versterken, om niet in een negatieve spiraal van gedachten te komen… Daardoor slaap je beter en dankbaarheid zou je ook beschermen tegen stress en burn-out… omdat je je gewoon beter voelt… Meer nog, op je gsm kan je apps installeren als ‘hiMoment – Geluk Dagboek …

Verder lezen

En plots zijn ze hun leeftijd…

Heb je ook dat gevoel dat je ouders vroeger niet ouder werden? Niet als je kind was… niet als je huwde,… zelf niet als ze oma en opa werden. En toch, naarmate we zelf opschuiven, beseffen we de een of andere dag dat ook zij mee ouder werden. Corona bracht misschien verdriet voor sommigen. Geen bezoekjes, enkel zwaaien aan het raam, zijn ze ziek en plots is de dood daar. Zonder afscheidswoord, zonder die laatste blik, zonder dat nog even vasthouden. Een afscheid dat geen afscheid is. Daarom verdienen onze ouders, grootouders, tantes en ooms, allen die er waren op de weg naar het volwassen zijn, onze bewondering en dankbaarheid omdat ze ons maakten tot wie we nu zijn. Vergeet …

Verder lezen