2020: een jaar van reflectie

Wat een jaar. Een jaar van onzekerheid. Een jaar van zorgen en angst. Een jaar van isolatie en geannuleerde plannen. Een jaar thuisblijven. Een jaar wachten. Een jaar van vertraging. Een jaar met zo goed als geen verwachtingen. Een jaar om diep adem te halen. Een jaar om jezelf eraan te herinneren wat echt belangrijk is. Een jaar van leren. Een jaar dat echt belangrijk en bijzonder is geweest. 2020: een jaar van reflectie.

Verder lezen

Mijn 2020 zal niet eindigen als een kerstfilm…

I looooooooove kerstfilms! My guilty pleasure (plezierige zonde). Ik weet het ze zijn melig, voorspelbaar, zoeter dan honing, maar zaaaaaaalig… even verstand op 0. Het is raar maar met Kerst verlang je als single precies nog meer naar een speciaal iemand dan anders. Die laatste 2 jaar wil ik zo graag terug die arm rond mijn schouders, mijn hoofd even leunen op de zijne. 2020 is een heel bizar jaar geweest voor iedereen. Ons leven werd ondersteboven gezet. Warm en koud tegelijk. Warme blijken van medeleven. De koude van het afstand houden. ‘Daten in tijden van corona’ (lees blog hier) is een risico, dit jaar was het helemaal niet evident om je lief te ontmoeten. Mijn 2020 zal niet eindigen …

Verder lezen
Preloved reloved vondsten op Vinted

Pre-loved / Re-loved: vondsten op Vinted

Van pre-loved mode naar re-loved outfits. Pre-loved ‘ooit van gehouden’, is toch een mooier woord dan tweedehands, gebruikt of afdankertje… Kledij, schoenen of accessoires die je ooit wou! hebben in je kast. Pre-loved staat voor mode die nog in goede staat is, zodat iemand anders deze kan ‘adopteren’. Iemand die deze pieces re-loved, ze leuk genoeg vindt om ze een nieuwe thuis te geven. Re-loved omdat je er nieuwe outfits met samenstelt en je looks met opfleurt. Pre-loved / Re-loved: vondsten op Vinted.

Verder lezen
wortel-walnoten-cake met vanille frosting

Op citytrip via je keuken: wortel-walnoten-cake met vanille frosting die me doet denken aan Londen

In niet leuke tijden proberen we troost te vinden in mensen en dingen waar we van houden en die ons herinneren aan de tijd v.C. (‘voor corona’ en niet langer de afkorting van ‘voor Christus’). Ik mis mijn jaarlijkse city trip naar London met vriendin Cathérine. London bruist, is trendy klassiek, hip traditioneel. Musea, theaters, tentoonstellingen, leuke shopping warehouses en ook toffe design boutiques. ‘High tea’ in een VIP hotel naast Instagrammable lekker bij Sketch, Circolo Popolare of Amazonico naast goed(koop) ‘Fish ’n Chips’ in een old English pub. Maar wat ik bij elke bezoek doe, is a biiiiiiiiig piece of carrot cake eten, dat is zo goed als ‘mijn’ traditie. Dus daarom op citytrip via je keuken: wortel-walnoten-cake met …

Verder lezen
Photo by Tim Mossholder from Pexels

Post-corona dromen

Er is geen manier om dit te verbloemen, om het mooier te maken dan het is. Covid-19 is er en blijft er. We hoeven er geen gouden randje van hoop rond te leggen, de komst van het vaccin als ultieme oplossing van alle problemen… deels misschien… want een virus dat muteert, verandert… Ondanks de versoepelingen deze zomer, waren de afgelopen negen corona-maanden buitengewoon moeilijk voor ons allemaal. En misschien hebben we het nu tijdens deze 2e semi lockdown het er nog lastiger mee dan voorheen. Vooral nu je beseft (of toch zou moeten beseffen) dat dit virus nog steeds victorie kraait… Post-corona dromen is een realiteit.

Verder lezen

Verjaardag blues

‘Happy birthday to me, happy biiiiirthday to me-ee…’ Nee, ik blijf nog even 49+ én 1 dag. Moet je je leeftijd vieren? Moet je vieren dat je ouder wordt? Ja misschien wel, want het alternatief is ook niet leuk. Maar dat ik zachtjes afslier naar die 6? Nee niet echt zin in. k voel het al 10 jaar niet dat gelukkige-verjaardag-gevoel, ik werd ook al niet graag 50. En toch in deze corona-blijf-in-je-kot tijd en waar we geconfronteerd worden met afscheid en verdriet, zou je nog meer dan anders moeten celebreren dat je er bent en dat je leeft. Maar zelfs ik, de altijd positivo, ben in de periode rond  mijn verjaardag meer vatbaar voor van die ‘foert-momenten’ of depri-dipjes. …

Verder lezen

Staycation uitstap Campo Santo het Père-Lachaise van Gent & bekende namen spotten

Novembermaand. Allerheiligen, Allerzielen, elf november. Herdenking van doden en van oorlog. Niet de vrolijkste periode. En al helemaal niet met de semi-lockdown, niet-essentiële winkels toe, cafés en restaurants ook, avondklok… Wat kan je dan nog wél doen als je eens ‘uit je kot’ wil komen op een zonnige herfstdag…  Een begraafplaats mag nog steeds!  Dus deze week deed ik met mijn bubbelvriendin deze staycation uitstap Campo Santo het Père-Lachaise van Gent & bekende namen spotten. Als je houdt kerkhoven en eens wat anders wil dan wandelen in de natuur, een aanrader. Monumentale met mos begroeide praalgraven en ook recente zerken getooid met kleurrijke chrysanten. ‘Ik dacht aan jou-bloemen’.  Soms verzorgd, soms verwaarloosd. Een impressie.

Verder lezen

Tuin van herinneringen

Een begraafplaats is als een tuin van herinneringen. De verhalen over je ouders, je grootouders, je kind misschien of partner, of je overleden huisdier wandelen in je hoofd als je aan hun graf staat. Mooie herinneringen, verdrietige. Soms speelt er een glimlach rond je mond, soms welt een traan in je ooghoek. En toch, meer en meer kiezen we om geen gedenkplaats, geen tuin van herinneringen meer te hebben. Ik heb mijn partner ook laten uitstrooien. Geen urne, geen plaats om naartoe te gaan… in overleg met zijn kinderen hoefde dit niet. Zijn as waaide in een vroeg lentezonnetje, en plots dwarrelden er 2 koolwitjes net boven het gras.  Zoals iedereen die iemand verloren is, denk je nog vaak aan …

Verder lezen

VINDEGIJ MIJN GAT NI TE DIK IN DEZE ROK – Moet je pijnlijk eerlijk zijn?

Dit is een verhaaltje uit de oude doos van eind vorig jaar, en toch… het overkwam me terug… Moet je pijnlijk eerlijk zijn? Is het niet fatsoenlijker om met enige empathie en begrip na te denken over iemands gevoelens  Iemand die je vertelt, zonder je er om gevraagd hebt, of het je opgevallen is dat je lieflijke derrière inderdaad te dik lijkt in die rok (en dan?!). En die er geenszins rekening houdt met de euforie die je had toen je die rok kocht, of toen je helemaal opgetut voor de spiegel pirouettes draaide. Trots op jezelf, je voelde je goed, je zag er goed uit. Nee dus. Pijnlijk! Je zelfvertrouwen de goot voor die avond en de komende maanden… …

Verder lezen